پیاز سوخاری با آرد نخودچی و این ترکیب ادویههای معطر، در واقع نسخهای نزدیک به «بهاجی پیاز» هندی است که به جای پوشش آردی سنگین، از خمیری ترد و سبک استفاده میکند و بافتی کاملاً متفاوت از پیاز سوخاریهای معمولی دارد. راز اصلی این دستور در آرد نخودچی است که نهتنها به خمیر چسبندگی طبیعی میدهد، بلکه بافتی بسیار ترد و شکننده ایجاد میکند و طعمی ملایم و مغذی به پیازها میبخشد .

آمادهسازی پیازها، اولین قدم کلیدی است. پیازها را خلالی یا به شکل حلقههای نازک خرد کنید. نکته مهم این است که هرچه پیازها نازکتر باشند، تردتر خواهند شد . سپس کمی نمک روی پیازها بپاشید و حدود ۱۰ دقیقه کنار بگذارید. این کار باعث میشود پیاز آب بیندازد و همان رطوبت طبیعی، به جای آب اضافی، به چسبیدن خمیر به پیاز کمک کند .
ترکیب مواد خشک و ایجاد خمیر، مرحله بعدی است. در یک کاسه بزرگ، آرد نخودچی را با پودر گشنیز، پودر فلفل قرمز، پاپریکا، زردچوبه و نمک مخلوط کنید. سپس پیازهای آبگرفته، گشنیز خردشده و فلفل سبز کاپی ریز شده را به مواد خشک اضافه کنید. حالا آب را کمکم اضافه کنید و هم بزنید تا خمیری غلیظ شکل بگیرد که به سختی روی پیازها بنشیند و آنها را بپوشاند، نه اینکه شل و آبکی باشد. اگر خمیر شل شد، کمی آرد نخودچی دیگر اضافه کنید .
سرخ کردن با روغن داغ، تفاوت بین پیاز سوخاری ترد و خمیری را رقم میزند. روغن را در تابهای عمیق تا دمای حدود ۱۷۰ تا ۱۸۰ درجه سانتیگراد داغ کنید. برای آزمایش، کمی از خمیر را در روغن بیندازید؛ اگر بلافاصله بالا آمد و حباب زد، روغن آماده است . با قاشق، تودههای کوچکی از مخلوط پیاز و خمیر را در روغن قرار دهید و مراقب باشید تابه را بیش از حد پر نکنید، چون دمای روغن افت میکند و پیازها روغنی میشوند . پیازها را تا طلایی و ترد شدن سرخ کنید و سپس روی دستمال کاغذی قرار دهید تا روغن اضافیشان گرفته شود.
این پیاز سوخاری را میتوانید به عنوان پیشغذا یا در کنار غذاهای اصلی سرو کنید. اگر مایل باشید، میتوانید از سس دلخواه مانند سس خردل، مایونز یا یک سس ماست و خیار در کنار آن استفاده کنید.