مجتبی زارعی، نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی، در واکنش به اظهارات اخیر علی‌اکبر رائفی‌پور درباره احتمال نقش‌آفرینی عوامل داخلی در حمله به مجموعه بیت رهبری، موضعی انتقادی اتخاذ کرد و نسبت به طرح فرضیه توطئه داخلی بدون ارائه شواهد روشن هشدار داد.
زارعی در پیامی خطاب به رائفی‌پور، ادعاهای مطرح‌شده درباره ارتباط عوامل داخلی با زمینه‌سازی حمله را رد کرد و او را به ایجاد اختلاف و دوقطبی در جامعه متهم کرد. این نماینده مجلس همچنین تأکید کرد که نباید در داخل کشور میان جریان‌های سیاسی تصویر دوگانه‌ای از افراد و گروه‌ها ساخته شود و اختلافات سیاسی نباید به شکاف اجتماعی منجر شود.
نماینده تهران در بخشی از اظهارات خود مدعی شد که بر اساس اطلاعاتی که از تعامل با دستگاه‌های مسئول به دست آورده، بخشی از زمینه دسترسی هم‌زمان دشمن به اهدافی در منطقه پاستور، ناشی از کم‌دقتی حفاظتی یکی از مسئولان شهید در شورای عالی امنیت ملی بوده است.
زارعی در ادامه با اشاره به ابعاد امنیتی حادثه، از احتمال ارائه توضیحات بیشتر درباره این موضوع از سوی احمدرضا رادان، فرمانده کل انتظامی کشور، در آینده سخن گفت. او همچنین از دستگاه‌های مسئول خواست نسبت به روایت‌های مطرح‌شده درباره حادثه و پیامدهای اجتماعی آن توجه داشته باشند.
این واکنش پس از آن مطرح شد که علی‌اکبر رائفی‌پور در اظهاراتی درباره حمله آمریکایی ـ اسرائیلی به مجموعه بیت رهبری در ۹ اسفند ۱۴۰۴، احتمال نقش‌آفرینی یک جریان داخلی و وجود زمینه‌های جاسوسی در وقوع این حادثه را مطرح کرده بود. او این رخداد را با پرونده انفجار دفتر نخست‌وزیری در سال ۱۳۶۰ مقایسه کرده و احتمال دخالت عوامل داخلی در فراهم شدن شرایط عملیات را پیش کشیده بود.
زارعی در پاسخ به این روایت، نسبت دادن زمینه‌سازی حمله به جریان‌های داخلی را اقدامی اختلاف‌برانگیز توصیف کرد و گفت طرح چنین ادعاهایی در شرایطی که کشور با تهدیدهای خارجی مواجه است، می‌تواند به افزایش شکاف‌های سیاسی و اجتماعی منجر شود.
او همچنین با اشاره به ضرورت حفظ انسجام داخلی، از جریان‌های سیاسی خواست اختلافات خود را در چارچوب رقابت‌های سیاسی نگه دارند و از تبدیل آن‌ها به تقابل اجتماعی پرهیز کنند.
با وجود اظهارات مطرح‌شده از سوی دو طرف، جزئیات دقیق درباره منشأ اطلاعات امنیتی مرتبط با حمله ۹ اسفند و ادعاهای مربوط به احتمال نفوذ یا همکاری عوامل داخلی، نیازمند بررسی و انتشار مستندات رسمی از سوی نهادهای مسئول است. تا زمان انتشار چنین مستنداتی، روایت‌های مطرح‌شده از سوی چهره‌های سیاسی و رسانه‌ای را باید در چارچوب اظهارات و ادعاهای منتسب به گویندگان آن‌ها ارزیابی کرد.
